...
Bilmiyorum başına gelir mi...
Benim geliyor...
Bütün günün varsa stresi yorgunluğu, yoksa da kendini yorgun hissetmeni sağlayan uyku baskısı sarmıştır her yanını...
Gece olmuştur...
Yatağa girmişsindir artık...
Fakat unuttuğun birşey vardır...
Dişlerin !
Dişlerini fırçalamadın!?
...
O anda kendi kendinle yatakta düşünürsün...
Kalkıp fırçalamalıyım...
Ama uykum var?
Olsun şimdi kalkarım...
Azıcık daha yorganın altında ısınayım...
Birşey düşünüyorum o bitsin, sonra...
Hm...
Fırçalamzsan sararacak..!?
Yenmeliyim uykumu...!
Hayııır!...
Bu durum, yani insanın kendi kendiyle dialoga girmesi ya da monolog diyelim herneyse;
Biraz daha sürer ve çoğu sefer de tam kalkacakken hooooooop!
Artık uyumuşsundur bile...
Çok geçtir...
Kendini kandırmışsındır...
Hayvansındır...
Çüştür...
Ohadır...
...