___ Belgesellerde hep görürüz hayvanların çeşitliliğini... Tür ve cins olarak olarak saysanız; yüzlerce, binlerce hayvan çıkar listenize. Saymakla bitiremez insanoğlu onları...

___Hayvanlar çok olsalarda yaşayışları her zaman masum ve samimidir. En vahşi bir hayvana bile baktığımızda,mesela bir sırtlana, her ne kadar gözümüze pis, süpürüntü, leş yeyici gibi gözüksede aslında o kendi dünyasında her zaman doğru olanı yapar. Emin olun hiçbir artniyeti yoktur...

___Bir arıyı düşünelim mesela... Bütün amacı gece gündüz eşşek gibi çalışıp kovana bal yapmaktır. (Buradan da eşşeklerin ne kadar çalışkan olduğunu anlayalım lütfen) Hiçbir şekilde kaytarmaz. Yani tam çiçeğe gidecekken "dur şurada bir kıvrılıp yatayım" düşüncesi olmaz. Tamam, şimdi siz "O hayvandır, ne anlar?" diyeceksiniz. Demeyiniz...
Hayvanlar duyarlıdırlar. İktidarlı, azimli, sabırlı ve bencillik duygusundan yoksun...
O zaman onlara gerektiği saygıyı gösterelim. Madem beklentisiz çalışıyorlar?
Ama gene de hakettikleri hürmeti göremiyorlar hayvanlar bizden...

___Kedi, yer içer miyavlar... Arada yalaka tavırlarla size yılışanları da olacaktır... Onlar da halk arasında evcil kedi olarak tabir edilir.Bu kediler aslında bize göre vahşi kedilerden daha iyi, sevecen, masum, temiz vesaire gibi gelir... Ama işin aslı hiç öyle değildir bence. Düşünsenize kedi camiasında işler nasıl yürür? Avlanmak ? Kovalamak ? Kaçmak?...
Bunların hiçbiri evcil kedilerde yok. Hepsi beleşçi, yol yordam bilmeyen yaratıklar... Birini ormana salsanız açlıktan ölecektir eminim. Orada ona pisi pisi deyip yemek verecek birileri yok, çöplük yok... Bu hayvanlar sürekli birilerinin artığıyla beslenmeye alışmış.

Onların bir suçu kabahati yok asla! İnsanoğlu aklınca iyilik yapmak için salam doğrar kediye, ekmek ıslar, et atar... Üç öğün beslemek; iyilik yapmak mıdır o hayvana? Fıtratını sarsmak?

Demek ki neymiş? Asıl delikanlı olan, temiz olan, masum olan, güzel olan ; vahşi kedilermiş... Onlar alınlarının teriyle, avlanarak, koşarak, tırmanarak, çoluk çocuğunu büyütüp doğada mühim rol oynuyorlar...

___Aklıma gelmişken hani hep deriz ya; "binbir türlü insan var", "kimin ne olduğu belli olmaz" falan filan... Bu sözler insanlara söylenmiş. Fakat insanlar hayvanlık ederek bu sözleri hayvanlara kullanır olmuşlar...

___ Misal: Yolda karakedi görünce bazı insanlar ; "uğursuz!", "kötü şans getirir!" der ve kovarlar.
(Bu sahneye bakarak kötü şansı kimin getirdiğine siz karar verin; garibim karakedi mi ; onu kovan iki ayaklı mı?)
Kötü şans değmesin diye saçlarını tutanlar, yere tükürenler var... Komik gelir bana hep.
Halbuki hayvancağız birşeyden habersiz "n'oluyoruz lan!" dercesine kaçar. Renginin siyahlığından belki haberi bile yoktur ?
Gerçi haberi olsa da kediler arasında renk ırk ayrımı olmaz. Hayvanlar o kadar insan değiller...

Yani öyle bir kafa ki bizdeki... Kırmızı, benekli ; toparlak bir böcek görüyoruz. Uğur böceği diyoruz. Seviyoruz... Uçurup şarkı bile söylüyoruz... Peki... Fakat gene başka siyah, kabuklu, kapkara bir böceğe "pis! , kaka! , e'e! tüü!" gözüyle bakıp; ezip öldürüyoruz... Bu da ırkçılık değil midir? Şekline göre muamele... Halbuki sen o böceği öldürmesen o kendi halinde mülayim bir varlık neticede...

Mâlesef hayvanlar hakkında birçok önyargımız var... Say say bitecek gibi değil...
Kediler nankör olurmuş... (İnsan çok mu vefakâr?) Kedinin doğası bu; vahşi olmak. Hem madem nankör görüyorsun, sende yüz verme o zaman!? Çok da umurundaydın onun...

Atlar asilmiş... peh diyorum...
Bir kokarcanın ne şerefsizliğini gördünüz? Bence kokarca daha asildir... Bütün ömrü boyunca televizyonlara madara edilmiş bir hayvan. Sürekli dışlanmış... "Pis, kokuşmuş" sıfatını kabullenmeye zorlanmış, ikinci sınıf muamele gören ezik bir hayvan olmuş... Bu şartlarda da olsa şerefiyle yaşayabiliyor...
Düşmanlarına karşı bile kendini hosuruğuyla savunuyor...
Bundan da bir ders almalı insan...

Bilmem anlatabildim mi?
Anlatamadım...